Ugody frankowiczów z bankami
Sytuacja tzw. „frankowiczów” na przestrzeni lat przeszła prawdziwą ewolucję. Podczas gdy początkowo sądy nie dostrzegały abuzywności klauzul zawartych w umowach o kredyt powiązany z walutą CHF, obecnie linia orzecznicza diametralnie wyewoluowała w stronę przychylną frankowiczom. Niewątpliwy udział w tej zmianie miało orzecznictwo TSUE. Trybunał stanął po stronie kredytobiorców, co znalazło odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów powszechnych – obecnie aż 97% wszystkich wyroków w sprawach frankowych kończy się wygraną frankowiczów.
Tak samo jak zmieniła się linia orzecznicza, tak samo zmianie uległa sytuacja związana z zawieraniem ugód w sprawach frankowych. Początkowo propozycje ugodowe przedstawiane kredytobiorcom przez Banki nie były korzystne dla kredytobiorców. Banki najpierw proponowały niewiele: zredukowaną wartość salda kredytu do dalszej spłaty, następnie zaczęły pojawiać się pierwsze propozycje umorzenia salda kredytu. Dotyczyło to sytuacji, w których kredytobiorcy nadpłacili już nominalną kwotę kredytu – tj. wartość, która została im wypłacona przez bank po udzieleniu kredytu. Każde zatem pozostawienie salda do spłaty (nawet zredukowanego) czy też umorzenie salda w sytuacji, kiedy nadpłaty sięgały nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych (u rekordzistów nawet kilkaset tysięcy złotych), było mocno niekorzystne.
Obecnie banki coraz częściej dostrzegają opłacalność zawarcia ugody podczas trwania postępowania sądowego, uwzględniających zwrot frankowiczom nadpłaty oraz poniesionych kosztów procesu. Czasami jeszcze przed wydaniem wyroku przez Sąd I instancji banki zgłaszają się do kredytobiorców lub ich pełnomocników z propozycjami warunków porozumienia. Coraz częściej kancelarie prawne, reprezentujące banki w sporach frankowych, budują w swoich strukturach wyspecjalizowane działy zajmujące się stricte ugodami.
Chociaż ugody mają to do siebie, że każda ze stron musi pójść na pewien kompromis względem swoich pierwotnych oczekiwań, ostatecznie rozwiązanie takie opłaca się również frankowiczom. Przy odpowiednio skonstruowanych warunkach ugody, tj. wynegocjowanej kwocie zwrotu środków, terminu wypłaty czy zwrotu kosztów postępowania, frankowicze oszczędzają cenny czas i energię. Podkreślić należy, że sprawy frankowe tylko w pierwszej instancji (!) trwają obecnie po kilka lat. Sytuacji nie uzdrowiły wystarczająco powstające wydziały frankowe przy sądach okręgowych. Zapaść sądownictwa jest widoczna.
Podsumowując, przy obecnej linii orzeczniczej przegrana banku przy niedozwolonych klauzulach umownych jest prawie pewna. Coraz częściej sektor bankowy dostrzega opłacalność zawierania ugód w sprawach frankowych. Korzystają na tym również frankowicze, którzy zdecydowanie szybciej mogą uwolnić się od konsekwencji nieważnych umów i otrzymać zwrot nienależnie wpłaconych na rzecz banku kwot. Tak samo jak przy inicjowaniu postępowania sądowego, także przy zawieraniu ugody nieoceniona jest pomoc doświadczonego pełnomocnika, który wynegocjuje korzystne dla nich warunki finansowe i będzie czuwał nad całym procesem zawarcia ugody.
