Igliński
Igliński Igliński Igliński
 
Rozwód

Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.

Zupełny rozkład pożycia małżeńskiego ma miejsce, gdy między małżonkami wygasły następujące więzi: duchowa (uczuciowa, emocjonalna), fizyczna i gospodarcza. Gdy jednak przy zupełnym braku więzi duchowej i fizycznej pozostały pewne elementy więzi gospodarczej, rozkład pożycia może być uznany za zupełny, jeśli utrzymanie elementów więzi gospodarczej (np. wspólnego mieszkania) wywołane zostało szczególnymi okolicznościami. Do uznania, że między małżonkami brak jest wspólnoty duchowej, nie jest także konieczne stwierdzenie wrogiego lub choćby niechętnego stosunku ich do siebie. Zachowanie poprawnych stosunków, np. w interesie wspólnych dzieci, nie musi bowiem oznaczać, iż między małżonkami istnieje nadal więź duchowa charakterystyczna dla prawidłowo funkcjonującego małżeństwa.

Rozkład pożycia małżeńskiego stanowi przesłankę orzeczenia rozwodu, jeżeli jest nie tylko zupełny, ale i trwały. Do przyjęcia, iż rozkład ma cechę trwałości, nie jest konieczne stwierdzenie, że powrót małżonków do pożycia jest wyłączony. Wystarczy, gdy okoliczności sprawy, w szczególności stan relacji między małżonkami, oceniane zgodnie z doświadczeniem życiowym, nie rokują nadziei na powrót małżonków do wspólnego pożycia.

Pomimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia, rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli:

- wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków,

- z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego,

- rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

W postępowaniu rozwodowym sąd ustala, czy zachodzi zupełny i trwały rozkład pożycia małżonków. Jeżeli małżonkowie są w stanie porozumieć się co do warunków orzeczenia rozwodu i zależy im na szybkim przeprowadzeniu postępowania rozwodowego, powinni rozważyć zgłoszenie zgodnego wniosku o zaniechanie orzekania o winie rozkładu pożycia. Wniosek taki jest dla sądu wiążący. W przeciwnym wypadku, w postępowaniu o rozwód sąd ustala, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia. Sąd rozstrzyga ponadto o kosztach wychowania i utrzymania małoletnich dzieci stron (alimenty), o sposobie wykonywania w stosunku do nich władzy rodzicielskiej oraz o podziale do korzystania zajmowanego wspólnie przez małżonków mieszkania. Warto też wiedzieć, że w postępowaniu rozwodowym można domagać się orzeczenia o alimentach na rzecz małżonka, podziału majątku wspólnego oraz eksmisji jednego z małżonków ze wspólnego mieszkania.

Pozew o rozwód podlega opłacie sądowej w kwocie 600 złotych. W razie orzeczenia rozwodu na zgodny wniosek stron bez orzekania o winie, Sąd zwraca 300 zł, stanowiące połowę uiszczonej opłaty od pozwu. W razie zasądzenia alimentów na rzecz małżonka w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji, pobiera się od małżonka zobowiązanego opłatę stosunkową od zasądzonego roszczenia, a w razie nakazania eksmisji małżonka albo podziału wspólnego majątku pobiera się także opłatę w wysokości przewidzianej od pozwu lub wniosku w takiej sprawie.

Pozew o rozwód wnosi się do sądu okręgowego, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda.

Do wniosku o rozwód należy załączyć, w oryginale, akt małżeństwa oraz akty urodzenia wspólnych małoletnich dzieci.

 
Copyrights 2009-2019 Igliński